Goedkoop hedgen met put opties

Met stip de vraag die me het vaakst wordt gesteld: ‘Waar moeten we nu nog in investeren?’. Wel begrijpelijk, maar besef dat het in de eerste plaats om een luxeprobleem gaat. Enkel wie spaaroverschotten heeft, krijgt ermee te maken.

Een vrij omvangrijk en groeiend deel van de bevolking heeft aan deze vraag en het antwoord erop geen boodschap, simpelweg omdat er als gevolg van financiële repressie steeds minder spaaroverschotten zijn.

De grote aandelenindexen stijgen al meer dan 8 jaar (sinds maart 2009) zonder noemenswaardige correctie. Technisch gezien wordt op indexniveau pas van een correctie gesproken bij een terugval van 20 procent. Naargelang de index die als referentie wordt genomen, is dit de langste of op één na langste ‘bull-market’ uit de geschiedenis.

Dit zou voor de meesten al genoeg moeten zijn om stilaan enige voorzichtigheid aan de dag te leggen wat investeringen betreft. Volgens de meeste klassieke waarderingsmaatstaven zijn de beurzen (erg) pittig gewaardeerd.

Er zijn altijd wel modellen die zeggen dat het zo’n vaart niet loopt en dat het deze keer anders is maar na 2 decennia in de financiële industrie weten we intussen wel beter.

Bij de vastrentende beleggingen is het eveneens huilen met de pet op. Dit kan ook niet anders met een lange rente die zich in de buurt van een historisch dieptepunt (5000 jaar!) bevindt.

Dit met dank aan de centrale banken, die hun balansen sinds 2008 hebben opgeblazen Zelfs bij de zogenaamde high yield of junk valt weinig te rapen. De rente-opslag bovenop hetgeen ‘investment grade’ (hoogste kwaliteit) oplevert, was nooit eerder zo laag en vergoedt in geen geval het extra risico.

Bij alternatieve beleggingen als oldtimers, kunst of wijnen is het eveneens met een vergrootglas zoeken naar koopjes. Het feit dat de prijzen voor crypto-currencies de voorbije maanden parabolisch gaan, is eveneens een teken aan de wand.

Hiermee is de openingsvraag van deze tekst nog steeds niet beantwoord. Wat is er nu nog ‘goedkoop’? het antwoord is: putopties. Dit heeft te maken met het feit dat er iets grondig scheef zit met de risicoperceptie op de financiële markten. De hoge prijzen voor aandelen en andere financiële activa en de historisch lage rente zijn daarvan een illustratie. De extreem lage volatiliteit is een ander signaal.

Zoals u waarschijnlijk als (potentiële) investeerder weet of toch zou moeten weten, wordt de prijs van een optie samengesteld uit 3 componenten. Een eerste is de intrinsieke waarde die bepaald wordt door de koers van de onderliggende waarde en de uitoefenprijs van de optie. Een tweede component is de tijdswaarde, die daalt naarmate de afloopdatum van de optie nadert. Impliciete volatiliteit is de derde component van de optieprijs.

Die wordt door de modellen bepaald op basis van de verwachte volatiliteit in de markt, die op dit moment dus erg laag is (zie VIX volatiliteitsgrafiek). Anders gesteld: wegens het geringe gewicht van de derde component is een beschermingsstrategie met put-opties op dit moment erg goedkoop.  

Wat gebeurt er nu wanneer de (verwachte) volatiliteit in de markt toeneemt? Dit heeft een impact op de optiepremies, die gaan stijgen. Put-opties worden dan duurder, zelfs zonder een beweging in de onderliggende waarde.

Voor wie is deze strategie geschikt en hoe verloopt een en ander in de praktijk?

“Goedkoop hedgen met put opties” verder lezen

Olie nadert onderkant tradingrange

Ruwe olie nadert de onderkant van de prijsvork waarin deze grondstof al sinds vorige zomer beweegt. Dit is een signaal dat investeerders op zoek naar opportuniteiten best hun aandacht even verscherpen.

De productiebeperking van de OPEC, die vorige maand nog werd verlengd, leverde bitter weinig resultaat op. We hebben dit scenario trouwens al vanaf het begin voorspeld toen het kartel voor het eerst deze ‘oplossing’ voorstelde. Lees daartoe gerust de eerdere artikelen over dit onderwerp nog eens na.

Het gebrek aan impact op het marktevenwicht en op de prijzen (althans op korte termijn) heeft verschillende oorzaken.

Zo is de Amerikaanse olieproductie de voorbije 12 maanden met 10 procent of bijna 900000 vaten per dag gestegen. Het aantal operationele boorinstallaties blijft toenemen en voor volgend jaar wordt zelfs een output van 10 miljoen vaten per dag voorspeld.

OPEC-leden Nigeria en Libië produceren nu al 600000 vaten per dag meer dan eind vorig jaar. Beide landen zijn vrijgesteld van de productiebeperkingen die vorige maand werden verlengd. Nu is de olieproductie in beide landen zeker nog niet stabiel. Dit werd  vorig weekend nog bevestigd door een lek in de Trans Niger Pipeline na sabotage.

Dit neemt niet weg dat de extra output de inspanningen van de andere leden gedeeltelijk teniet doet. Andere landen die buiten het akkoord staan, verhoogden eveneens hun productie. Ook de groei van de vraag verloopt trager dan verwacht.

Een en ander maakt dat de afbouw van de voorraden en de terugkeer naar het marktevenwicht achter ligt op schema.

Het advies voor ruwe olie…

“Olie nadert onderkant tradingrange” verder lezen

Platina: achtergebleven edelmetaal

De grondstoffen kunnen tot nog toe hun prestatie van vorig jaar niet evenaren. In 2016 klommen de grondstoffenprijzen voor het eerst in 5 jaar met een stijging van 11 procent voor de Bloomberg Commodity index (BCOM). Dit bleek niet de start van een nieuwe trend want mei was de derde maand op rij met een negatief rendement voor deze grondstoffenindex.

De BCOM viel terug naar het niveau van september en noteert nu al 6 procent lager dan bij de start van 2017. 

Naast onrust over een tragere groei, de talrijke macro-economische en (geo)politieke onzekerheden drukken ook de hoge voorraden bij veel grondstoffen op de prijzen.

De productiecapaciteit werd onvoldoende afgebouwd waardoor hogere prijzen ook snel terug het aanbod kunnen doen toenemen en de prijsstijgingen bijgevolg niet duurzaam blijken.

Binnen het grondstoffencomplex presteren de edelmetalen bovengemiddeld goed maar ook in deze groep zijn er voorlopers en achterblijvers. Palladium is de primus met een klim van meer dan een vijfde, nadat het metaal ook vorig jaar al 21 procent duurder werd. Goud en zilver lieten dit jaar al respectievelijk 11 en 9 procent bijschrijven. Platina, dat vorig jaar tegen de trend in amper 1 procent duurder werd, blijft ook nu weer ver achter met een prijsstijging van minder dan 2 procent.

Vooral de underperformance van platina is opmerkelijk. Het edelmetaal noteert zowel tegenover palladium als tegenover goud op het laagste peil in meerdere jaren. De platina/palladium ratio stond sinds 2002 niet meer zo laag en de platina/goud ratio bereikte zelfs een nieuw historisch dieptepunt.

De platina/palladium ratio schommelde sinds 2010 meestal tussen 1,5 en 2,5 maar bedraagt nu nog maar 1,12. In 2009 bedroeg de prijsverhouding tussen de 2 edelmetalen zelfs 5,5. Historisch gezien is platina op dit moment dus erg goedkoop tegenover palladium. Of anders gesteld: palladium is duur tegenover platina.

Kan de ratio onder de grens van 1 terugvallen of anders gesteld, kan een troy ounce palladium duurder worden dan platina zoals in 2001 voor het laatst het geval was? Analisten van Deutsche Bank en Citigroup denken alvast van wel en verwachten dat deze situatie zich nog dit jaar zal voordoen.

Katalysatorenproducent Johnson Matthey voorspelt dat het aanbod van platina dit jaar voor het eerst in 6 jaar de vraag zal overstijgen. De mijnproductie zal iets dalen maar de vraag naar platina voor industriële toepassingen en juwelen zal nog sterker afnemen. Dit zal volgens het bedrijf leiden tot een surplus van 300000 troy ounce.

Palladium daarentegen zal na 5 opeenvolgende deficitjaren in 2017 het aanbodtekort nog verder uitdiepen naar 792000 troy ounce. Dit is het gevolg van een sterke vraag in de VS en China en een hoger marktaandeel van benzine ten nadele van diesel.

Het is niet helemaal uitgesloten dat…

“Platina: achtergebleven edelmetaal” verder lezen

Update cacao

De hoofdzetel van de International Cocoa Organisation (ICCO) verhuisde op 25 april formeel naar Abidjan, de hoofdstad van Ivoorkust. De voorbije 44 jaar was de instelling gevestigd in Londen, historisch de belangrijkste handelsmarkt voor cacao.

De verplaatsing naar Abidjan, is vooral symbolisch want Ivoorkust is de grootste cacaoproducent ter wereld. Het ‘bruine goud’ heeft een aandeel van 15 procent in het bruto binnenlands product van het land en zorgt voor 30 procent van de exportinkomsten.

De ICCO mag al meteen aan de bak want de leden van de organisatie belegden eind april een spoedvergadering toen de cacaoprijs terugviel naar het laagste peil in bijna 10 jaar!

Wat is er aan de hand?

In het kort: een overaanbod, gekoppeld aan een lagere vraag en een hoop speculanten die de neerwaartse beweging heftiger maken dan fundamenteel verantwoord is.

Al heb je dat laatste wel op meerdere markten. Tot vorige zomer kostte een ton cacaobonen nog meer dan 3000 dollar. Daar is intussen ongeveer 40 procent afgegaan. Cacao is dan ook met voorsprong de slechtst presterende grondstof binnen de Goldman Sachs Commodity index.

Het overaanbod heeft te maken met het gunstige weer in West-Afrika, goed voor 73 procent van de mondiale productie van cacaobonen. De uitdrogende Harmattan wind bleef dit oogstjaar achterwege en er viel ook voldoende neerslag. Beide elementen samen staan garant voor goede oogsten. De ICCO verwacht voor het lopende oogstjaar een surplus van 264000 ton, het grootste overschot in 6 jaar. Andere prognoses liggen daar nog een stuk boven.

Aan de vraagzijde kromp de cacaomarkt tussen augustus en januari met 2,1 procent. Daarbij was de groei in Azië (1,6 procent) onvoldoende om de achteruitgang in Noord-Amerika (-3,4 procent) te compenseren.

Het huidige onevenwicht tussen vraag en aanbod is allang geen nieuws meer voor de markt en we mogen er dan ook van uit gaan dit al lang in de prijs zit verrekend.

Een andere factor, los van de fundamentals, is veel meer prijsbepalend. We hebben het over het gedrag van speculatieve investeerders. De handel op de termijnmarkten wordt verdeeld tussen commerciëlen en speculanten. Commerciële partijen of handelaren in de fysieke grondstof dekken een bedrijfsrisico af. Speculanten (hedge funds en andere puur financiële partijen) hebben enkel interesse in de onderliggende prijswijzigingen. Het aantal  uitstaande netto short posities in de categorie van de speculanten, om in te spelen op een verdere prijsdaling, klom eerder deze maand naar een absoluut record, net als het totale aantal uitstaande termijncontracten.

Nu is een extreem hoge shortpositie niet zelden ook een contra-indicator. Wanneer deze posities worden omgedraaid, kan de prijs even hard weer stijgen dalen als deze voorheen is gedaald. Tot wat deze short covering kan leiden, observeerden we de voorbije 5 handelsdagen. Cacao werd in 1 week tijd 15 procent duurder.

Hoe liggen de fundamentele kaarten voor cacao eens de speculatieve handel in termijncontracten normaliseert?

“Update cacao” verder lezen

VS-aanval op Syrië: feiten en fabels

Na de gifgasaanval van vorige dinsdag in Idlib, in het noordwesten van Syrië, gingen hartverscheurende beelden de wereld rond. Vrijwel onmiddellijk werd het Assad-regime met de vinger gewezen en nog geen drie dagen later bombardeerden de Amerikanen de Shayrat-luchtmachtbasis. 

We zetten een aantal zaken op een rijtje voor wie de achtergrond van deze recente evoluties wat beter wil begrijpen. Ook het herlezen van deze en deze tekst kan daarbij behulpzaam zijn.

De Amerikaanse Minister van Buitenlandse Zaken en voormalig CEO  van ExxonMobil Rex Tillerson was er als de kippen bij om de schuld bij Assad te leggen. Boris Johnson en François Hollande waren de Europese papegaaien van dienst. In de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd hierover nochtans geen eensgezindheid bereikt, simpelweg omdat er geen objectieve bewijzen werden gevonden. Controle-instanties van de VN hebben sinds 2013 al herhaaldelijk bevestigd dat het Assad-regime geen chemische wapens meer bezit. Eerder waren rebellen van al-Nusra aan de Turks-Syrische grens wél tegengehouden met grote hoeveelheden van het giftige saringas. Maar in die richting werd dus blijkbaar niet gekeken. Van de Texaanse Rice University kwam ook het bericht dat een gifgasaanval vanuit de lucht absoluut niet efficiënt is. Dergelijke aanvallen worden altijd vanop de grond gelanceerd. 

rex+tillerson1

Maar dit belette de Amerikanen dus niet om minder dan 3 dagen later éénzijdig tot militaire actie over te gaan. De ‘verontwaardiging’ van de wereld is gebaseerd op een reeks Youtube-video’s afkomstig van een aan Al Qaeda gelinkte NGO. Daarmee moeten we het dan ook doen. Voor de Amerikaanse VS-ambassadrice Nikki Haley was dit alvast voldoende bewijs. Eén en ander doet denken aan de inval in Irak onder president Bush, onder de valse voorwendselen van ‘massavernietigingswapens’ (Weapons of Mass Destruction), die er achteraf gezien nooit bleken te zijn geweest.

nikkiHayley

Vraagt u zich wel eens af waarom Assad uitgerekend nu een gifgasaanval zou uitvoeren?  

Vraagt u zich wel eens af waarom Assad uitgerekend nu een gifgasaanval zou uitvoeren? Hij is aan de winnende hand tegen rebellen en terroristen, gesteund door Saoedi-Arabië, Israël, Turkije en  indirect ook de Verenigde Staten en Europa. Daardoor was Assad ook door alle partijen erkend als legitieme gesprekspartner om het conflict te ontmijnen (neem dit gerust letterlijk). Deze ‘aanval’ slaat dus gewoon helemaal nergens op. ISIS en andere terreurgroepen zijn de lachende derde. Zij werden de voorbije maanden vanaf de Shayrat-luchtmachtbasis met succes bestookt en maakten nog dezelfde dag van de situatie gebruik om een offensief richting Homs in te zetten.

Vier jaar geleden, toen toenmalige president Obama eveneens militaire actie overwoog tegen Assad (maar het nooit deed), stond Trump nochtans op zijn achterste poten. In een serie tweets, die toen nog niet in dezelfde mate als nu werden opgepikt door de internationale media, werd Obama aangespoord om de goedkeuring van het Congres te vragen.  Anders zou elke militaire actie ongrondwettelijk zijn.

Heeft Trump dan bij de actie van vrijdag zelf het Congres geraadpleegd? Natuurlijk niet, wat had je gedacht… Er spelen nu ook andere belangen. Op dit eigenste moment is de Chinese president Xi Jinping op bezoek bij Trump. Wat extra spierballengerol van de Amerikanen is dan mooi meegenomen. Bovendien staat Trump ook onder zware druk op het thuisfront. Zijn populariteitsrating kreeg een flinke knauw en de stemming rond ‘Trumpcare’ draaide op een fiasco uit.

In de nationale veiligheidsraad werd de macht recent opnieuw overgenomen door een aantal oorlogsgezinde ‘war hawks’ waar Trump heeft moeten voor plooien.

We raden overigens iedereen die een meer genuanceerd beeld van de gebeurtenissen wil aan om af te stemmen op de Engelstalige nieuwszender Russia Today. Daar komen ook stemmen uit Rusland, Syrië zelf en Iran aan bod die in de westerse media worden doodgezwegen. Zet die westerse bril af en open uw ogen!

Wat is de verwachte impact van de militaire interventie op de financiële markten? In feite kan het op korte termijn alle kanten uit. De olieprijs schoot alvast de hoogte in, maar dat is een standaard-reactie op wapengekletter in het Midden-Oosten. Er is echter geen enkele garantie dat die trend zich doorzet.

“VS-aanval op Syrië: feiten en fabels” verder lezen